Çoban Yiğit ile Yıldız Tozu
Kerem Ak
Çoban Yiğit, bir ormanda yaşayan biriydi. Çoban Yiğit ay ışığından yapılmış anahtarı çok ederdi. Gün ortasının sıcağı bastırdı, etraf sessizliğe büründü. Bunu düşünmeden bir günü bile geçmiyordu. Uzakta bir çan sesi duyuldu, hava taptaze bir hâl aldı. Sabahları gözünü açar açmaz bunu düşünürdü. Gökyüzü turuncuya döndü, vakit tam da uygundu. Bir gün rüzgâr ona çok eski bir şarkı getirdi. Bir arı vızıldayarak geçti, her yer pırıl pırıldı. Kimse o gün neler olacağını tahmin edemezdi. Elleri titredi, her şey daha kolay göründü. Ilık bir esinti geçti, gölgeler yumuşacık oldu. Arkasında küçük bir not bırakıp sessizce ayrıldı. Sabah çiyi henüz kurumamıştı, hazırlığını tamamlamıştı. İçindeki karışık duyguları kimseye anlatamazdı. Gökyüzü turuncuya döndü, bir şeylerin değiştiği belliydi. Yol, hiç beklemediği yönlere sapıyordu. Kuşlar yuvalarına döndü, beklemenin sonuna gelmişti. Ama işler düşündüğü kadar kolay değildi: sihir bir anda sönüverdi. İçinden saymaya başladı, bir kez daha denemeye karar verdi. Bir anlığına eve dönme isteği kapladı içini.
Bir dal hafifçe eğildi, çiy taneleri parıldadı. Çoban Yiğit yılmadı; elindeki son ışığı ustaca kullandı. Yeniden yola koyuldu, kısa sürede toparlandı. Arkadaşları elini tuttu ve birlikte ilerlediler. Yönünü kontrol etti, her şey yolundaydı. Bu küçük yardım her şeyi değiştirdi. İçi ısındı, kendini güçlü hissetti. Yüreği hopladı, adımları hafifledi. Ayağa kalkıp üstündeki tozu silkeledi. Bir ağacın gövdesine yaslandı, buna ihtiyacı vardı. Bir köprüden geçip öte yakaya vardı, manzara bambaşka oldu. Aklından bir düşünce geçti, bir kez daha denemeye karar verdi. Önünde çözmesi gereken bir şey daha vardı: elindekiler ıslanmıştı, durum gitgide zorlaşıyordu. Rüzgâr akşama doğru dindi, günün en sessiz anıydı. İçinden 'yine mi' diye geçirdi, aklına gelenleri sıraladı. Patika güneşle aydınlandı, gökyüzü sonsuz görünüyordu. Etrafına bakıp elindekileri gözden geçirdi, en kolayından başladı. Serçeler dallara kondu, toprak güneşle ısındı. Çoban Yiğit toplayıp ileri atıldı, gülümseyerek ilerledi. Bir işaret bıraktı, hiç durmadan devam etti. Sorun çözülünce içi rahatladı, işler yoluna girdi.