Cin Pırıl ve Ay Işığı Anahtarı
Ayşe Demir
Cin Pırıl, bir ormanda yaşayan neşeli biriydi. Cin Pırıl ay ışığından yapılmış anahtarı çok ederdi. Uzaktan akşam sesleri duyuldu, her şey yerli yerine oturdu. Gözünü kapadığında bile aynı şeyi görüyordu. Bir süre öylece bekledi, hava yeniden ısındı. Yatağından kalkarken hep aynı şeyi ederdi. Heyecandan yerinde duramadı, her şey daha kolay göründü. Bir gün yaşlı bir bilge ona bir bilmece fısıldadı. Vakit çabuk ilerledi, bir sonraki adım belliydi. O günden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı. Gölgeler uzamaya başladı, beklemek gerekti. Gecenin ilk yıldızı doğdu, her şey yerli yerine oturdu. Bir matara su ve biraz azık alıp yürümeye başladı. Bir süre öylece bekledi, yol yeniden uzadı. Bir yandan seviniyor, bir yandan tedirgin oluyordu. Yolun kenarına çekildi, gözü hep ileriyi arıyordu. Önündeki yol her adımda yeni bir şey gösteriyordu. Tam o anda, yeni bir başlangıç gibiydi. Ama işler düşündüğü kadar kolay değildi: yolun ortasına kocaman bir kaya çıktı. Bir dalı bastonu gibi kullandı, kısa sürede hazırdı. Ayakları bir an olsun ilerlemek istemedi.
Kuşlar yuvalarına döndü, bir sonraki adım belliydi. Cin Pırıl yılmadı; doğru anı bekledi. Ellerini birbirine sürttü, her şey yolundaydı. Yolda tanıştığı küçük bir ateşböceği ona ışık tuttu. O sırada bir ses duyuldu, etraf sessizliğe büründü. Duyduklarını uzun süre unutmadı. Zaman su gibi aktı, yeni bir başlangıç gibiydi. Yolun kenarına çekildi, kendini toparladı. Artık nereye gideceğini biliyordu. Gözleri parladı, her şey daha kolay göründü. Yol son bölümünde iyice daralmıştı, toprak yumuşadı. Başını kaldırıp baktı, aklı iyice açıldı. Önünde çözmesi gereken bir şey daha vardı: rüzgâr ilerlemesini zorlaştırdı, etrafta yardım edecek kimse yoktu. Çiçekler güneşe döndü, gölgeler yumuşacık oldu. İlk denemesi hiç işe yaramadı. Öğle güneşi tepedeydi, yolun yarısını geçmişti. İçindeki ses ona ne yapacağını söyledi, planını kafasında kurdu. Aklına güzel bir anı geldi, kendisiyle gurur duydu. Cin Pırıl kalbinin sesini dinleyip ilerledi, derin bir nefes aldı. Kısa bir süre sonra, gün ağarmak üzereydi. Sorun çözülünce içi rahatladı, sevinçle gülümsedi.