Konuşan kedi Zümrüt ve Sihirli Kapı
Selin Arı
Konuşan kedi Zümrüt, bir ormanda yaşayan biriydi. Konuşan kedi Zümrüt ay ışığından yapılmış anahtarı çok ederdi. Akşamüstü olmuştu, vakit tam da uygundu. Cevabını bulamadığı sürece rahat edemiyordu. Bir ağacın gövdesine yaslandı, buna ihtiyacı vardı. Uyandığı an aklına gelen ilk şey buydu. Dallar arasından ışık sızdı, serinlik yüzüne değdi. Bir gün ağaçların arasında sihirli bir kapı belirdi. Uzaktaki tepeye baktı, doğru yolda olduğunu anladı. Böylece anlatmaya doyamayacağı günler başladı. Hava kararmaya yüz tuttu, artık geri dönüş yoktu.
Fazla oyalanmadan hazırlanıp yola düştü. Yüreği yumuşadı, gülümsemesi büyüdü. Hem heyecanlı hem de biraz ürkekti. Gölgeler kısaldı, her şey yavaşladı. Tanıdık her şey yavaş yavaş geride kaldı. Elleri titredi, içinden teşekkür etti. Ama işler düşündüğü kadar kolay değildi: karanlık bir sis her yeri sardı. Dallar arasından ışık sızdı, toprak güneşle ısındı. İçinden vazgeçmeyi bir an düşündü. Bir yaprak dönerek indi, ışık her yere eşit dağıldı. Konuşan kedi Zümrüt yılmadı; doğru anı bekledi.