
Çoban Yiğit ve Sihirli Kapı
Pınar Gül
Çoban Yiğit, bir ormanda yaşayan biriydi. Çoban Yiğit ay ışığından yapılmış anahtarı çok ederdi. Bir an durup çevresine dikkatle baktı. Gökyüzü turuncuya boyanmaya başlamıştı. Rüzgâr yaprakların arasından usulca esiyordu. Bulutlar pamuk şekeri gibi süzülüyordu. Yüzünde küçük bir gülümseme belirdi. Kendi kendine verdi. Gözlerini kısıp uzağa baktı. Az sonra hiç beklenmedik bir şey oldu. Yavaş yavaş her şey yerli yerine oturuyordu.
Uzaklardan tatlı bir kuş sesi geliyordu. Serin bir esinti yüzünü okşadı. İçi kıpır kıpır oldu. Gülümsemeden edemedi. Adımları gittikçe hızlandı. Tam o anda aklına parlak bir fikir geldi. Her şey masallardaki gibi Bu düşünce aklından hiç çıkmıyordu. Ağaçların dalları hafifçe sallanıyordu. Gökyüzü masmaviydi. Yüreğinde tatlı bir filizlendi.

