Değirmenci kızı Ela ve Gece Yarısı Bilmecesi
Selin Arı
Değirmenci kızı Ela, bir ormanda yaşayan biriydi. Değirmenci kızı Ela ay ışığından yapılmış anahtarı çok ederdi. İçinde tatlı bir telaş vardı, kararlılığı arttı. her geçen gün biraz daha büyüyordu. Bulutların arasından bir ışık huzmesi süzüldü. Günün ilk saatleri hep bu soruyla geçerdi. O anda her şey bir anda sessizleşti. Bir gün ağaçların arasında sihirli bir kapı belirdi. Havada ince bir tatlılık vardı, her şey sakinleşti. İşte her şey o gün başladı. Bulutlar yavaşça sürüklendi, manzara bir tablo gibiydi.
Ayakkabılarını bağlayıp kararlı adımlarla çıktı. Kısa bir süre sonra, her şey sakin sakin ilerledi. Başlangıçta hem korkuyor hem de çok ediyordu. Dallar arasından ışık sızdı, dallar hafifçe sallandı. Buraları haritada bile görmemişti. İçi umutla doldu, yoluna daha istekli devam etti. Ama işler düşündüğü kadar kolay değildi: karanlık bir sis her yeri sardı. Derin bir nefes aldı, içi kıpır kıpır etti. Bir süre olduğu yerde çaresizce durdu. Bulutlar yavaşça sürüklendi, kuşlar yeniden ötmeye başladı. Değirmenci kızı Ela yılmadı; doğru anı bekledi.