Küçük korsan Duru ile Yıldızların Yolu
Naz Yücel
Küçük korsan Duru, uzak bir sahil kasabasında yaşayan biriydi. Küçük korsan Duru mağaranın derinliklerindeki sırrı çok ederdi. topladı, gülümsemesi kendiliğinden geldi. Bu soru kafasında sürekli dönüp duruyordu. Uzakta bir çan sesi duyuldu, serinlik yüzüne değdi. Her yeni gün aynı başlıyordu. Sabah ışığı her yeri sardı, her yer pırıl pırıldı. Bir gün bir şişenin içinde bir mektup buldu. Kendine söz verdi, adımları hafifledi. Beklediği fırsat sonunda ayağına gelmişti. İçinde tatlı bir telaş vardı, korkacak bir şey yoktu.
Yanına yalnızca en gerekli şeyleri aldı. İçinden saymaya başladı, gülümsemesi kendiliğinden geldi. Adımları önce yavaştı, sonra kendiliğinden hızlandı. Bir arı vızıldayarak geçti, uzaktan hafif bir uğultu geldi. Her dönemeçte bambaşka bir manzarayla karşılaştı. Kısa bir mola verdi, içindeki istek büyüdü. Ama işler düşündüğü kadar kolay değildi: gece bastırdı ve yönünü şaşırdı. Bir adım geri atıp resmin bütününe baktı. Pes etmek o an çok kolay görünüyordu. Çantasını omzunda düzeltti, kendini daha hazır hissetti. Küçük korsan Duru yılmadı; yerdeki izleri dikkatle takip etti.