
Kirpi Diken ve Uzun Kış
Selin Arı
Kirpi Diken, sık bir ormanın içinde yaşayan biriydi. Kirpi Diken ormandaki patikayı çok ederdi. Bir an tereddüt etti, kalbi yerine oturdu. Bu soru kafasında sürekli dönüp duruyordu. Yaprakların üstü çiy tutmuştu, uzaktan hafif bir uğultu geldi. Her yeni gün aynı başlıyordu. Adımlarını hızlandırdı, yol biraz daha kolaylaştı. Bir gün yaralı bir dostuyla karşılaştı. Çantasını omzunda düzeltti, bir sonraki adımı düşündü. Beklediği fırsat sonunda ayağına gelmişti. Cebindekini kontrol etti, kısa sürede hazırdı. Bir an tereddüt etti, içindeki düğüm çözüldü. Yanına yalnızca en gerekli şeyleri aldı. Sabah çiyi henüz kurumamıştı, bir şeylerin değiştiği belliydi. Adımları önce yavaştı, sonra kendiliğinden hızlandı. Çimenler rüzgârla eğildi, dallar hafifçe sallandı. Her dönemeçte bambaşka bir manzarayla karşılaştı. Bir taş fırlattı, yürümeye devam etti. Ama işler düşündüğü kadar kolay değildi: nehir taşıp yolu kapadı. Bir işaret bıraktı, kısa sürede hazırdı. Pes etmek o an çok kolay görünüyordu.
Bir ağacın gövdesine yaslandı, kısa sürede toparlandı. Kirpi Diken yılmadı; hepsini sakinleştirip bir araya topladı. Bir dalı bastonu gibi kullandı, yorulduğunu unuttu. Küçük karıncalar bile yardıma geldi. Yerdeki izleri inceledi, aklı iyice açıldı. Bu yardım tam da ihtiyacı olan şeydi. Kısa bir mola verdi, bu ona iyi geldi. İçinden bir ses ona seslendi, bütün yorgunluğunu unuttu. Yola devam ederken içi çok daha rahattı. Yönünü kontrol etti, kısa sürede toparlandı. Yol bir süre sonra dolambaçlı bir hâl aldı, patika kıvrıla kıvrıla uzadı. bekledi, korkusu tamamen geçti. İşler tam yolunda derken bir aksilik oldu: karşısına derin bir çukur çıktı, tam da yolun ortasında. Otlar dizlerine değdi, yol daha da güzelleşti. Bir an olduğu yerde kalakaldı, sakin kalmaya çalıştı. Yaprakların üstü çiy tutmuştu, etraf bir anda sessizleşti. Vazgeçmek yerine oturup uzun uzun düşündü, kollarını sıvadı. Bir dal hafifçe eğildi, küçük gökkuşakları belirdi. Kirpi Diken geride kalanı sırtında taşıdı. Heyecandan yerinde duramadı, bugün güzel bir gündü. Zorluk geride kalmıştı, biraz soluklandı.
