Sincap Fındık ile Gizli Patika
Pınar Gül
Sincap Fındık, sık bir ormanın içinde yaşayan biriydi. Sincap Fındık soğuk kışı nasıl geçireceğini çok ederdi. İçinden bir ses ona seslendi, yoluna daha istekli devam etti. her geçen gün biraz daha büyüyordu. İçinde tatlı bir telaş vardı, gözleri sevinçle doldu. Günün ilk saatleri hep bu soruyla geçerdi. Bir yaprak dönerek indi, toprak güneşle ısındı. Bir gün ormanda küçük bir yardım çağrısı duydu. Öğleden sonra rüzgâr dindi, her şey biraz daha netleşti. İşte her şey o gün başladı. İçindeki telaş dindi, içindeki düğüm çözüldü. Pencereden içeri ince bir ışık şeridi giriyordu. Ayakkabılarını bağlayıp kararlı adımlarla çıktı. Öğle güneşi tepedeydi, hazırlığını tamamlamıştı. Başlangıçta hem korkuyor hem de çok ediyordu. Dallar arasından ışık sızdı, kuşlar yeniden ötmeye başladı. Buraları haritada bile görmemişti. Kuşlar yuvalarına döndü, gün ağarmak üzereydi. Ama işler düşündüğü kadar kolay değildi: sevdiği dostu tehlikeye düştü. İçindeki telaş dindi, gülümsemesi büyüdü. Bir süre olduğu yerde çaresizce durdu.
Aradan uzun zaman geçmedi, aklındaki plan netleşti. Sincap Fındık yılmadı; bütün topladı. Elindekini sıkıca tuttu, yürümeye devam etti. Yaşlı baykuş çok akıllı bir fikir verdi. Gölgeler biraz uzadı, gölgeler yumuşacık oldu. Duyduğu şey ona yeniden güç verdi. Havada ince bir tatlılık vardı, ışık yaprakların arasından süzüldü. Rüzgârın sesi bir fısıltıya benziyordu. Kaldığı yerden daha güçlü devam etti. Aklına annesi geldi, içindeki düğüm çözüldü. Az ileride patika ikiye ayrılıyordu, toprak sertleşti. Güneş yavaşça alçaldı, işler hızlanmaya başladı. Bu kez bambaşka bir engel vardı: yolu kocaman bir kaya kapatmıştı, etrafta yardım edecek kimse yoktu. Bir dalı bastonu gibi kullandı, hiç yorulmamış gibiydi. İlk denemesi hiç işe yaramadı, elini alnına götürdü. Ilık bir esinti geçti, hava taptaze bir hâl aldı. Sonra aklına küçük ama parlak bir fikir geldi, kendine verdi. Gökyüzü yavaşça açıldı, her şey yavaşlamış gibiydi. Sincap Fındık izleri baştan takip etti, ve emin adımlarla ilerledi. Cebindekileri tek tek çıkarıp baktı. Denemesi işe yaramıştı, artık korkacak bir şey yoktu.