Tavşan Pamuk ve Kayıp Yavru
Selin Arı
Tavşan Pamuk, sık bir ormanın içinde yaşayan biriydi. Tavşan Pamuk ormandaki patikayı çok ederdi. Gökyüzü masmaviydi. Yüreğinde tatlı bir filizlendi. Etrafı dikkatle inceledi. toplamak için gözlerini bir an kapattı. Güneş yavaş yavaş alçalıyordu. Derin bir nefes aldı ve kendini topladı. Küçük bir kelebek yanından uçup gitti. İçini tarifsiz bir duygusu kapladı. korkusundan çok daha güçlüydü. Derin bir nefes alıp ilerledi. Zaman ilerledikçe her şey biraz daha netleşiyordu. Gün ağarırken umutları tazelendi. Güneş ışıkları her yeri altın rengine boyamıştı.
Yapraklar ayaklarının altında hışırdıyordu. Gözleri sevinçle parıldadı. İçinden 'başaracağım' diye geçirdi. Bir süre öylece bekledi. O sırada tuhaf bir ses duyuldu. Zaman su gibi akıp gidiyordu. Gökyüzünde küçük bulutlar salınıyordu. Uzakta bir dere şırıl şırıl akıyordu. Heyecandan avuçları terlemişti. Yavaşça bir adım daha attı. Kalbinin sesini dinledi. Aradan biraz zaman geçti. Etraf bir anda sessizliğe büründü. Havada tatlı bir çiçek kokusu vardı. Kalbi heyecanla çarpıyordu.