
Sincap Fındık ve Uzun Kış
Kerem Ak
Sincap Fındık, sık bir ormanın içinde yaşayan biriydi. Sincap Fındık yeni bir dost edinmenin yolunu çok ederdi. Kalbinin sesini dinledi. Aradan biraz zaman geçti. Etraf bir anda sessizliğe büründü. Havada tatlı bir çiçek kokusu vardı. Kalbi heyecanla çarpıyordu. Bir an tereddüt etti, sonra kararlılıkla devam etti. Durup kulak kabarttı. Bir an durup çevresine dikkatle baktı. Gökyüzü turuncuya boyanmaya başlamıştı.
Rüzgâr yaprakların arasından usulca esiyordu. Bulutlar pamuk şekeri gibi süzülüyordu. Yüzünde küçük bir gülümseme belirdi. Kendi kendine verdi. Gözlerini kısıp uzağa baktı. Az sonra hiç beklenmedik bir şey oldu. Yavaş yavaş her şey yerli yerine oturuyordu. Bu düşünce aklından hiç çıkmıyordu. Uzaklardan tatlı bir kuş sesi geliyordu. Serin bir esinti yüzünü okşadı. İçi kıpır kıpır oldu.

