Küçük fidan Yaprak ve Rüzgârın Yönü
Buse Yalçın
Küçük fidan Yaprak, yemyeşil bir vadide yaşayan biriydi. Küçük fidan Yaprak nehrin nereye aktığını çok ederdi. Sis yavaşça dağıldı, yol daha da güzelleşti. Bu soru kafasında sürekli dönüp duruyordu. Etrafında bir tur attı, gözü hep ileriyi arıyordu. Her yeni gün aynı başlıyordu. Yolun kenarına çekildi, doğru yolda olduğunu anladı. Bir gün ilk bahar yağmuru toprağa düştü. Bir kelebek havalandı, çiy taneleri parıldadı. Beklediği fırsat sonunda ayağına gelmişti. Hava kararmaya yüz tuttu, vakit tam da uygundu. Bir süre sonra ortalık yeniden durulmuştu. Yanına yalnızca en gerekli şeyleri aldı. Ağaçlar hışırdadı, toprak güneşle ısındı. Adımları önce yavaştı, sonra kendiliğinden hızlandı. Çimenler rüzgârla eğildi, manzara insanı Her dönemeçte bambaşka bir manzarayla karşılaştı. Bir kıvılcımı parladı, içi rahatladı. Ama işler düşündüğü kadar kolay değildi: uzun bir kuraklık başladı. Bir arı vızıldayarak geçti, her şey sakinleşti. Pes etmek o an çok kolay görünüyordu.
İçindeki telaş dindi, her şey daha kolay göründü. Küçük fidan Yaprak yılmadı; günlerce beklemeyi göze aldı. Bir anlık sessizlik oldu, etraf sessizliğe büründü. Toprağın altındaki solucanlar toprağı canlandırdı. Etrafına dikkatle baktı, biraz daha yaklaştı. Bu yardım tam da ihtiyacı olan şeydi. Ellerini birbirine sürttü, kendine bir hedef koydu. Sessizce sayarak ilerledi: bir, iki, üç. Yola devam ederken içi çok daha rahattı. Sabah ilk ışıklarıyla doğdu, bir sonraki adım belliydi. Yol bir süre sonra dolambaçlı bir hâl aldı, toprak sertleşti. Birkaç adım geri gitti, artık acelesi yoktu. İşler tam yolunda derken bir aksilik oldu: yönünü tamamen şaşırmıştı, tam da en yorgun anındaydı. Cebindekini kontrol etti, bu ona zaman kazandırdı. Bu sefer daha dikkatli olması gerekiyordu, aklından birkaç şey geçirdi. Bir an her şeyi unuttu, korkacak bir şey yoktu. Daha önce öğrendiklerini hatırladı, adım adım ilerledi. Uzakta bir kuş öttü, uzaktan hafif bir uğultu geldi. Küçük fidan Yaprak yavaş ama emin adımlarla ilerledi, derin bir nefes aldı. Suyun kenarına çömeldi, içindeki istek büyüdü. Uzun bir uğraşın ardından başardı, sevinçle gülümsedi.