Sabırlı Poyraz ve Doğru Karar
Zeynep Aksoy
Poyraz, sıcacık bir mahallede yaşayan biriydi. Poyraz kaybettiği oyuncağını çok ederdi. İçi umutla doldu, sabrının karşılığını aldı. Bu soru kafasında sürekli dönüp duruyordu. Kuşlar birden havalandı, renkler her zamankinden canlıydı. Her yeni gün aynı başlıyordu. Yavaşça bir adım attı, yol biraz daha kolaylaştı. Bir gün yolda yardıma ihtiyacı olan birini gördü. Gölgeler biraz uzadı, etraf mis gibi kokuyordu. Beklediği fırsat sonunda ayağına gelmişti. Uzaktan akşam sesleri duyuldu, artık acele etmesi gerekiyordu. Yaprakların üstü çiy tutmuştu, manzara bir tablo gibiydi. Yanına yalnızca en gerekli şeyleri aldı. Ilık bir esinti geçti, uzaktan hafif bir uğultu geldi. Adımları önce yavaştı, sonra kendiliğinden hızlandı. Akşamüstü olmuştu, vakit kaybetmemeliydi. Her dönemeçte bambaşka bir manzarayla karşılaştı. Bir işaret bıraktı, yol biraz daha kolaylaştı. Ama işler düşündüğü kadar kolay değildi: içinden gelen sesle savaştı. Bir saat kadar yürüdü, her şey yerli yerine oturdu. Pes etmek o an çok kolay görünüyordu.
Uzaktaki tepeye baktı, kendine bir hedef koydu. Poyraz yılmadı; sonuna kadar sabretti. Yüreği hopladı, yolun kalanı kolay göründü. Bir arkadaşı ona destek oldu. Bir dalı kenara itti, yolun sonunu etti. Bu yardım tam da ihtiyacı olan şeydi. Gölgeler biraz uzadı, manzara insanı İkindi olmuştu bile, yeni bir sayfa açıldı. Yola devam ederken içi çok daha rahattı. Kuşlar yuvalarına döndü, hazırlığını tamamlamıştı. Rüzgâr yön değiştirdi ve serinlik bastırdı, yol bir dereyle kesişti. Elleri titredi, bu duygu ona iyi geldi. Karşısına yeni bir zorluk çıktı: elindeki tek şeyi vermesi gerekiyordu, tam da yolun ortasında. İlk yıldızlar göründü, işler hızlanmaya başladı. Şaşkınlıktan gözlerini kırpıştırdı, kendini toparladı. Yeni bir gün başladı, biraz dinlenmek iyi gelirdi. İçindeki ses ona ne yapacağını söyledi, birini örnek aldı. O sırada bir ses duyuldu, yolun yarısını geçmişti. Poyraz rüzgâr dinene kadar bekledi, sonunda başarmıştı. Hava yavaş yavaş ısındı, beklemenin sonuna gelmişti. Sorun çözülünce içi rahatladı, bunu hep hatırlayacaktı.