Dürüst Kaan ve Kırılan Arkadaşlık
Elif Yıldız
Dürüst Kaan, sıcacık bir mahallede yaşayan biriydi. Dürüst Kaan kırılan arkadaşlığını nasıl onaracağını çok ederdi. İkindi olmuştu bile, artık geri dönüş yoktu. Bu düşünce aklından hiç çıkmıyordu. Bir an gözleri doldu, aklındaki soru dağıldı. Her sabah aynı soruyla uyanıyordu. Ayaklarını uzatıp dinlendi, böylesi daha iyiydi. Bir gün bir arkadaşı ondan yardım istedi. Yavaşça bir adım attı, sonra yoluna devam etti. Böylece unutulmaz bir başladı. Yapraklar usulca kımıldadı, toprak güneşle ısındı.
Yanına gereken birkaç şeyi alıp yola koyuldu. Güneş bulutların ardından çıktı, ortalık cıvıl cıvıl oldu. İlk adımlarında içi hem heyecan hem tedirginlik doluydu. Başardığını hissetti, artık hazırdı. Yol onu daha önce hiç görmediği yerlere götürdü. Derin bir nefes aldı, gülümsemesi büyüdü. Ama işler düşündüğü kadar kolay değildi: herkes ona sırtını döndü. Başını kaldırıp baktı, kendine bir hedef koydu. Bir an geri dönmeyi bile aklından geçirdi. Yüreği hopladı, ne yapacağını biliyordu artık. Dürüst Kaan yılmadı; doğruyu söylemekten vazgeçmedi.