Sabırlı Poyraz ve Söylenen Söz
Deniz Şahin
Poyraz, sıcacık bir mahallede yaşayan akıllı biriydi. Poyraz bir dostuna nasıl yardım edebileceğini çok ederdi. Beklediğinden çok daha çabuk oldu. İçindeki soru bir türlü susmuyordu. Bir bulut önden geçti, küçük gökkuşakları belirdi. Onu uykusundan uyandıran şey çoğu zaman bu olurdu. Yerdeki taşlar ışıldadı, her yan yemyeşil parlıyordu. Bir gün zor bir seçimle karşılaştı. Ağaçlar hışırdadı, ortalık ışıl ışıl parladı. O an, uzun bir yolculuğun ilk adımıydı. Bir yudum su içti, aklında hep aynı düşünce vardı.
En sevdiği eşyasını cebine koyup çıktı. Güneş yavaşça alçaldı, her şey yerli yerine oturdu. Kalbi hızlı atıyordu ama durmaya hiç niyeti yoktu. Dakikalar uzayıp gitti, artık acele etmesi gerekiyordu. Daha önce kimsenin anlatmadığı yerlerden geçti. Bir dal hafifçe eğildi, günün en güzel anıydı. Ama işler düşündüğü kadar kolay değildi: herkes ona sırtını döndü. Bir an tereddüt etti, kendini güçlü hissetti. O an vazgeçmek en akıllıca şey gibi geldi. Bir yudum su içti, sonra yoluna devam etti. Poyraz yılmadı; elindekini hiç düşünmeden paylaştı.