Yardımsever Efe ile Küçük İyilik
Deniz Şahin
Efe, sıcacık bir mahallede yaşayan neşeli biriydi. Efe bir dostuna nasıl yardım edebileceğini çok ederdi. Yavaşça bir adım attı, yolun sonunu etti. Ne yapsa aklı hep oraya kayıyordu. İçinden bir şarkı geçti, yoluna daha istekli devam etti. Kahvaltı ederken bile bunu düşünürdü. Bulutlar yavaşça sürüklendi, çiy taneleri parıldadı. Bir gün zor bir seçimle karşılaştı. Elindekini sıkıca tuttu, biraz daha yaklaştı. Bu küçük olay her şeyin başlangıcıydı. Akşam serinliği çöktü, bir şeylerin değiştiği belliydi.
Gerekenleri toplayıp güneş doğmadan yola çıktı. Sabah ışığı her yeri sardı, manzara bir tablo gibiydi. İlk birkaç adım en zorlarıydı. Başını kaldırıp baktı, kendini daha hazır hissetti. Gittikçe tanımadığı topraklara giriyordu. Sis yavaşça dağıldı, çiy taneleri parıldadı. Ama işler düşündüğü kadar kolay değildi: elindeki tek şeyi vermesi gerekiyordu. Uzaktan akşam sesleri duyuldu, günün en sessiz anıydı. neredeyse tükeniyordu. Bir anlık sessizlik oldu, işler hızlanmaya başladı. Efe yılmadı; elindekini hiç düşünmeden paylaştı.