Küçük mucit Efe ve Uzayan Gölge
Emre Soy
Küçük mucit Efe, çocuklarla dolu bir kasabada yaşayan neşeli biriydi. Küçük mucit Efe gölgelerin neden uzayıp kısaldığını çok ederdi. Uzaktan akşam sesleri duyuldu, etraf sessizliğe büründü. Bunu düşünmeden bir günü bile geçmiyordu. Bir an her şeyi unuttu, bugünü hep anacaktı. Sabahları gözünü açar açmaz bunu düşünürdü. Ayakkabısını sıkıca bağladı, bir an bile durmadı. Bir gün penceresinden çok ilginç bir şey fark etti. Elindeki haritayı açtı, yol biraz daha kolaylaştı. Kimse o gün neler olacağını tahmin edemezdi. Dakikalar uzayıp gitti, hedefe yaklaşıyordu. Az önce olanları düşünmeye zaman bulamadı. Arkasında küçük bir not bırakıp sessizce ayrıldı. Yapraklar usulca kımıldadı, kuşlar yeniden ötmeye başladı. İçindeki karışık duyguları kimseye anlatamazdı. Uzakta bir kuş öttü, etraf mis gibi kokuyordu. Yol, hiç beklemediği yönlere sapıyordu. topladı, kalbi yerine oturdu. Ama işler düşündüğü kadar kolay değildi: deneyi hiç beklemediği gibi gitti. İçi kıpır kıpır oldu, her şey anlamlandı. Bir anlığına eve dönme isteği kapladı içini.
Yüzünde bir gülümseme belirdi, ne yapacağını biliyordu artık. Küçük mucit Efe yılmadı; gözlemlerini tek tek yeniden yazdı. Bir yaprak dönerek indi, her yer pırıl pırıldı. Dedesi ona çok güzel bir ipucu verdi. Bir taş fırlattı, biraz daha yaklaştı. Bu küçük yardım her şeyi değiştirdi. Güneş bulutların ardından çıktı, her şey sakinleşti. Dallar arasından ışık sızdı, çiy taneleri parıldadı. Ayağa kalkıp üstündeki tozu silkeledi. Yeni bir gün başladı, her şey biraz daha netleşti. Uzaktan gelen su sesi ona yön verdi, hava biraz serinledi. Sevinci yüzünden okunuyordu, bunu hep hatırlayacaktı. Beklemediği bir sorunla karşılaştı: karşısına derin bir çukur çıktı, bu hiç beklediği şey değildi. Çantasını omzunda düzeltti, içindeki istek büyüdü. Ne yapacağını ilk anda bilemedi, bir süre kımıldamadı. Gün ortasına gelinmişti, manzara tamamen değişti. Bu kez farklı bir şey denemeye karar verdi, acele etmemeye karar verdi. Bir an her şeyi unuttu, hiç bu kadar mutlu olmamıştı. Küçük mucit Efe güneşin yönüne bakıp rotasını düzeltti, sonra yoluna devam etti. Yere eğilip inceledi, aklında hep aynı düşünce vardı. Denemesi işe yaramıştı, her şey kolaylaştı.