Küçük dedektif Ada ile Not Defteri
Buse Yalçın
Küçük dedektif Ada, çocuklarla dolu bir kasabada yaşayan biriydi. Küçük dedektif Ada gölgelerin neden uzayıp kısaldığını çok ederdi. Güneş bulutların ardından çıktı, ortalık ışıl ışıl parladı. Bu soru kafasında sürekli dönüp duruyordu. Şaşkınlığı geçmedi, içi sevinçle doldu. Her yeni gün aynı başlıyordu. Gölgeler kısaldı, vakit kaybetmemeliydi. Bir gün dedesi ona küçük bir hediye etti. Su yüzeyi ışıldadı, manzara insanı Beklediği fırsat sonunda ayağına gelmişti. Bir arı vızıldayarak geçti, ışık her yere eşit dağıldı.
Yanına yalnızca en gerekli şeyleri aldı. İçindeki telaş dindi, ne yapacağını biliyordu artık. Adımları önce yavaştı, sonra kendiliğinden hızlandı. Sessizce ilerledi, içindeki istek büyüdü. Her dönemeçte bambaşka bir manzarayla karşılaştı. Beklediğinden uzun sürdü, önünde uzun bir yol vardı. Ama işler düşündüğü kadar kolay değildi: aradığı cevabı bir türlü bulamadı. Tam o anda, artık geri dönüş yoktu. Pes etmek o an çok kolay görünüyordu. Dallar arasından ışık sızdı, her şey sakinleşti. Küçük dedektif Ada yılmadı; bilen birinden fikir aldı.